Dziennik nie służy samemu zapisywaniu. Zachowuje kontekst: co było zaplanowane, co udało się wykonać i dlaczego obciążenie trzeba było zmienić. Dzięki temu kolejny trening staje się świadomą kontynuacją procesu, a nie kolejną próbą odgadnięcia ciężaru roboczego.
Pamięć zachowuje pojedyncze udane serie, ale słabo przechowuje zwykłą pracę: powtórzenia w drugiej i trzeciej serii, zmiany techniki, niewykonany plan i przyczyny zmniejszenia ciężaru. Po kilku tygodniach poprzedni trening staje się tylko przybliżonym wspomnieniem, a obciążenie znów wybiera się niemal od zera.
Sam wykonany ciężar nie wyjaśnia, czy trening był udany. Czasem rozsądne zmniejszenie obciążenia jest lepsze niż próba wykonania dawnego planu za wszelką cenę. Porównanie zadania z wynikiem pokazuje, gdzie rzeczywiście nastąpił postęp, gdzie potrzebna była korekta i co warto powtórzyć w następnym tygodniu.
Siła i wydolność zmieniają się nierównomiernie. Lepiej porównywać kilka tygodni: ciężar roboczy, powtórzenia, całkowitą objętość, zapas powtórzeń i szacowane 1RM. Taka historia oddziela trwały trend od przypadkowo mocnego lub słabego dnia i pomaga nie zamieniać każdego treningu w test maksimum.
Zapis powinien być na tyle krótki, aby rzeczywiście go prowadzić, i na tyle pełny, aby pomógł podjąć kolejną decyzję.
W GYM Planner dziennik jest połączony z planowaniem tygodniowym: zapis nie kończy treningu, lecz przygotowuje następną decyzję.
